کاربرد انواع مموری کارت ها در عکاسی

کارت حافظه یک وسیله ذخیره سازی الکترونیکی است که برای ذخیره سازی رسانه های دیجیتالی مانند عکس ها و فیلم ها استفاده می شود. در عکاسی ، کارتهای حافظه معمولاً در دوربینهای دیجیتال مورد استفاده قرار می گیرند ، از لحاظ نوع ، فاکتور ظاهری، ظرفیت ، سرعت / کلاس و مارک تجاری متفاوت هستند.

امروزه رایج ترین قالب های کارت حافظه SD ، microSD ، XQD و CFexpress هستند ، هرچند که CompactFlash نیز برای سالهای متمادی یک قالب کارت حافظه بسیار رایج بود.

آشنایی با انواع کارت حافظه در دوربین عکاسی

این که با چه دوربینی عکاسی می کنید اصلا مهم نیست، مهم این است که یک فضای کافی برای ثبت عکس های تان داشته باشید.. در حالی که بعضی از دستگاه ها مانند گوشی های هوشمند و تبلت، اغلب با حافظه داخلی همراه هستند ، اما پس از مدتی مجبور هستید به دنبال راهی برای گسترش فضای ذخیره عکس خود باشید، مثلا  با استفاده از کارت های حافظه یا سایر لوازم جانبی ذخیره سازی خارجی (هارد اکسترنال).

اما اگر با دوربین سر و کار داشته اید حتما متوجه شده اید که قابلیت ذخیره سازی تصاویر را بدون وجود کارت حافظه ندارد، در واقع هیچ نوع فضای ذخیره سازی را ارائه نمی دهد و برای اینکه بتوانید تصاویری که ثبت کرده اید را ذخیره کنید، حداقل باید یک کارت حافظه خریداری نمائید. به این ترتیب تلاش برای انتخاب بهترین کارت حافظه آغاز می شود.

حتما در انتخاب کارت حافظه دقت لازم را داشته باشید تا مبادا انتخاب کارت های حافظه برای تان یک تجربه بسیار ناامید کننده باشد، زیرا انواع مختلف کارت های حافظه با بسیاری از ویژگی های متفاوت و قیمت های مختلف وجود دارد. در این مقاله به تفصیل کارتهای حافظه را بررسی خواهیم کرد و هر آنچه را که لازم است در مورد آنها بدانید به شما ارائه خواهیم داد.

  • کارت های حافظه از لحاظ نوع و فاکتور های ظاهری:

در اینجا خلاصه ای سریع از انواع مختلف کارتهای حافظه موجود در مجموعه ما به همراه ابعاد و اختصارات آنها آورده شده است:

توجه داشته باشید که جدول فوق به محبوب ترین کارتهای حافظه ببرای دوربین های دیجیتال و دوربین فیلمبرداری محدود شده است. بسیاری از انواع کارتهای حافظه دیگر طی سالها معرفی و پس از آن رها شدند که ما همه آنها را لیست نکردیم.

  • Secure Digital (SD):

کارتهای دیجیتال Secure یا به اختصار SD به طور مشترک توسط SanDisk ، Panasonic و Toshiba ساخته شده و در سال ۱۹۹۹ برای استفاده در دستگاه های قابل حمل معرفی شدند. این سه شرکت بعداً انجمن SD Card را برای تولید، ارتقاء و اجرای استانداردهای کارت SD در سراسر صنعت تشکیل دادند.

ابعادی که برای آن ها در نظر گرفتند mm24 (عرض)* mm32 (طول) * mm2.1 (ارتفاع) می باشد، هم چنین هزینه نسبتاً کم تولید و پذیرش آن از سوی بسیاری از تولید کنندگان باعث شد تا کارتهای SD به سرعت تبدیل به یک استاندارد در صنعت شدند.

قدم بعدی برای بهبود کارت های حافظه، تولید کارت هایی با ظرفیت بیشتر بود. نکته جالب این بود که انجمن SD کارت اجازه داد تا کارت های جدید با همان ابعاد و ظاهر اولیه اما ظرفیت و سرعت بالاتر تولید شوند. امروزه کارت های نسل جدید SDHC و SDXC جایگزین کارت های SD شده اند.

  • Secure Digital High Capacity (SDHC):

کارت های حافظه اولیه که به بازار عرضه شدند، تنها دو گیگابایت ظرفیت داشتند ، بنابراین انجمن SD Card باید کارت جدیدی را ارائه می داد تا ظرفیت بالاتری داشته باشد. در ژانویه سال ۲۰۰۶ ، استاندارد جدیدی عرضه شد که نه تنها ظرفیت کارت را تا ۳۲ گیگابایت افزایش می داد ، بلکه عملکرد کارت ها را نیز دو برابر می کرد و باعث می شد سرعت خواندن و نوشتن بسیار سریع تر شود.

این استاندارد “Secure Digital High Capacity” نامگذاری شده  که نشانگر افزایش ظرفیت این کارتها است. متأسفانه ، محل نصبSD های قدیمی، در دوربین ها و رایانه ها با کارتهای SDHC جدید سازگار نبودند ، تا اینکه سیستم عامل آنها به روز شد تا بتوانند از استاندارد کارت جدید پشتیبانی کنند.

کارتهای SDHC  از جمله کارت هایی هستند که در بازار به راحتی یافت می شوند، گرچه ممکن است به زودی توسط کارتهای SDXC با ظرفیت بزرگتر از بازار خارج شوند.

خلاصه این که می توانید کارتهای حافظه SDHC از UHS-I قدیمی تر و UHS-II جدیدتر استفاده کنید، اما توجه داشته باشید که SDHC فقط به کارتهای ۳۲ گیگابایتی محدود شده است و اگر ظرفیت های بالاتر می خواهید باید به سراغ SDXC ها بروید.

  • Secure Digital Extended Capacity (SDXC):

آخرین نوع از کارت حافظه با ظرفیت حداکثر ۳۲ گیگابایت بودند اما با پیشرفت دستگاه ها و در نتیجه ضبط داده های بیشتر به خصوص در هنگام ضبط فیلم هایی با حجم بالا، تا به سراغ یک استاندارد جدید و بهبود یافته بروند. همه این دلایل سبب شد تا Secure Digital Extended Capacity متولد شود.

کارت های حافظه ای که توسط شرکت Microsoft عرضه شد، ظرفیتی معادل حداکثر ۲ ترا بایت (TB) یا   (۲۰۴۸ GB) دارند  که سیستم نیز در آن به exFAT تغییر یافته است . از جمله جدیدترین استانداردهای SDXC این است که بسیار مستحکم اند و سرعت انتقال سریع آن تا ۶۲۴ مگابایت در ثانیه با استفاده از باس UHS-III می باشد.

خلاصه این که اگر به ظرفیت کارت حافظه SD بالاتر از ۳۲ گیگابایت نیاز دارید ،  SDXC یکی از گزینه های شماست. این که آیا SDHC یا SDXC را انتخاب کنید مهم نیست – سرعت باسUHS-I) ، UHS-II ، (UHS-III و سرعت کارت حافظه برای ثبت اطلاعات مهم تر هستند.

  • microSD / microSDHC / microSDXC:

کارتهای حافظه microSD به دلیل بزرگ بودن کارتهای SD برای گوشی های هوشمند عرضه شدند. در ابتدا توسط SanDisk توسعه یافتند ، اما بعد ها توسط انجمن SD Card مورد استقبال قرار گرفت. اولین کارتهای مموری حافظه microSD کند بودند و ظرفیت آنها به دلیل سیستم FAT16 به ۲ گیگابایت محدود شده بود.

مدتی بعد انجمن SD Card  کارتهای SDHC نسل بعدی را بدون هیچ کدام از این محدودیت ها عرضه کرد، و با معرفی SDXC که از سیستم exFAT بهره می برد ، امکان ساخت کارت هایی با ظرفیت بیش از ۳۲ گیگابایت با سرعت خواندن و نوشتن بسیار سریعتر فراهم شد.

کارتهای microSD به دلیل ابعاد کوچکی که داشتند خیلی زود مورد استقبال قرار گرفتند به خصوص تولید کنندگان گوشی های هوشمند و تبلت ها. ابعاد آن ها mm 11 (عرض) * mm 15 (طول) * mm 1 (ارتفاع) بود که جز کوچکترین کارتهای حافظه موجود در بازار هستند.

خلاصه این که microSD یک فرمت محبوب برای دستگاه های قابل حمل کوچک است ، بنابراین اگر تلفن یا دوربین کامپکت دارید که از کارت های microSD بهره می برد ، باید کارتهای microSDHC یا microSDXC را خریداری کنید.

·      Memory Stick / Memory Stick PRO:

شرکت Sony در سال ۱۹۹۸ Memory Stick را معرفی کرد و استفاده از آن را در دوربین های سونی ، دوربین فیلمبرداری، رایانه های شخصی و دستگاه های قابل حمل مثل پلی استیشن به عنوان یک قالب کارت حافظه اختصاصی آغاز کرد.

اگرچه این کارتهای حافظه در ابتدا با ظرفیت های کمی در دسترس بودند ، اما ورژن جدید این کارت در قالب Memory Stick PRO در سال ۲۰۰۳ ارائه شد که ظرفیت بیشتری داشت.

این کارتهای حافظه با داشتن ابعد نسبتاً بزرگ( mm 50 (عرض) * mm 21.5 (طول) * mm 2.8 (ارتفاع) ) و قیمت بالای آن نتوانست چندان مورد استقبال همگان قرار بگیرد، بنابراین سونی مجبور شد کارت هایی با ابعاد کوچک تر ارائه کند. از این رو کارت حافظه Memory Stick and Memory Stick PRO عمر کوتاهی داشتند ، و فاکتور شکل Memory Stick Duo از آن استفاده شد.

خلاصه این که کارت های حافظه Memory Stick و Memory Stick PRO سالهاست که منسوخ شده اند و دیگر نمی توانید آنها را از همه مغازه ها خریداری کنید.

·      Memory Stick Duo / PRO Duo / PRO-HG Duo

شرکت Sony با معرفی کارت حافظه ای به فرم Memory Stick Duo که اندازه آن از کارت حافظه Memory stick  کوچکتر است (mm 20 (عرض) * mm 31 (طول) * mm 1.6 (ارتفاع)) ، فکر کرد می تواند در بازار کارت های حافظه وارد رقابت شود و سهم بزرگی را از آن خود کند. اما متأسفانه ، به دلیل استراتژی قیمت گذاری بالای سونی ، این طرح عملی نشد و سونی بیشتر سهم بازار خود را از دست داد.

با این حال ، شرکت Sony دست از تلاش برای عرضه Memory Stick  برنداشت تا سرانجام با کارتهای حافظه سریعتر و ظرفیت بالاتر از قبیل Memory Stick PRO Duo و PRO-HG Duo برگشت که سرعت انتقال بسیار سریع تری را تا ۶۰ مگابایت در ثانیه ارائه می دهد و ظرفیتی تا ۲ ترابایت را پشتیبانی می کند.

امروز سونی تنها تولید کننده کارت حافظه است که همچنان تولید و پشتیبانی از این کارت ها را ادامه می دهد.

·      CompactFlash Type I (CF-I)

CompactFlash (CF) اولین بار در سال ۱۹۹۴ توسط SanDisk معرفی شد و در مقایسه با سایر رقبای خود، بسیار عالی عمل کرد. نکته مهم این که این دسته از کارت های حافظه، مثل سایرین نه خم می شوند و نه می شکنند.

که به پوسته متراکم تر بدنه آن بر میگردد. در نتیجه ، تعدادی از سازندگان دوربین مانند نیکون و کانن CF را به عنوان استاندارد خود در دوربینهای سطح بالا اتخاذ کردند ، و این امر باعث محبوبیت CF در بین علاقه مندان و متخصصان شد. کارتهای حافظه CompactFlash Type I (CF-I) از رایج ترین ها هستند و دارای ابعاد mm 42.8 (عرض) * mm 36.4 (طول) * mm 3.3 (ارتفاع) می باشند. این کارتهای حافظه هستند توسط بسیاری از دوربین ها و دستگاه های قابل حمل مورد استفاده قرار گرفته اند. بزرگترین مسئله کارت های CF اندازه و پین های بزرگ آنها بود که مستعد خم شدن در محل نصب مموری هستند.

محدودیت دیگر CompactFlash استفاده از باس آهسته موازی ATA / IDE  می باشد.

خلاصه سریع: اگر دوربینی دارید که هنوز از کارت های CF استفاده می کند، نگران نباشید، زیرا کارت های حافظه CFast ، XQD و CFexpress بسیار سریعتر جایگزین شده اند.

·   CompactFlash Type II (CF-II)

کارتهای حافظه CompactFlash Type II (CF-II) به منظور ایجاد کارتهای حافظه به عنوان “میکرودرایو” (دیسک های کوچک مینیاتوری) یا آداپتورهایی برای خواندن سایر کارتهای حافظه ساخته شده اند. بنابراین ، تنها تفاوت CF-I و CF-II ، ارتفاع فیزیکی است. کارتهای CF-I دارای ۳٫۳ میلی متر ارتفاع هستند ، در حالی که کارتهای CF-II کمی ضخیم تر و ۵ میلی متر هستند. هر دو دقیقاً از همان نوع اتصال استفاده می کنند ، اما از آنجا که کارت های CF-II از نظر ظاهری ضخیم تر هستند ، محل نصب کارت حافظه باید بتوانند آنها را در خود جای دهد. از آنجایی که ایده میکرو درایوها هرگز به جایگاهی که باید، نرسید،  flash memory  ها به دلیل قیمت مناسب ، ظرفیت و اطمینان زیاد، جای آن ها را گرفت به همین دلیل تولید کنندگانی از جکله شرکت Nikon برآن شدند تا پشتیبانی از کارتهای CF-II را در دوربین های خود کاهش دهند.

خلاصه این که کارتهای CF-II حتی برای خرید نیز در دسترس نیستند ، زیرا فرمت CF-II فقط برای استفاده در میکرو درایوها و آداپتورهای کارت حافظه ساخته شده است.

·   CFast

برای دور شدن از باس آهسته ATA / IDE ، یک نوع کارت حافظه جدید CompactFlash با نام “CFast” اختراع شد که از باس ATA سریع تر  بهره می برد. نسخه اول CFast با حداکثر سرعت ۳۰۰ مگابیت در ثانیه رسید، در حالی که جدیدترین استاندارد CFast 2.0 که در سال ۲۰۱۲ عرضه شد از مزیت باس سریال ATA 3.0 بهره گرفت و پتانسیل توان آن تا ۶۰۰ مگابیت در ثانیه افزایش داد. . ذکر این نکته حائز اهمیت است که اگرچه ابعاد فیزیکی کارتهای CFast بسیار شبیه به کارتهای CompactFlash است ، اما به دلیل تفاوت در رابط ها ، با هم سازگار نیستند.

متأسفانه ، پذیرش گسترده CFast از سوی بازار بسیار ضعیف  بود (تنها محصولاتی مثل Canon 1D X II ، Hasselblad H6D-100C و تعداد انگشت شماری از دوربین های ضبط فیلم ، هیچ محصول دیگری CFast را اتخاذ نکرده است) اما از سال ۲۰۱۶ با استاندارد CFexpress جدیدتر و بسیار سریعتر جایگزین شده است. باز هم ، باس بزرگترین دلیل رفتن CFast بود.

خلاصه این که CFast در حال حاضر وجود خارجی ندارد زیرا با استاندارد جدید CFexpress بر اساس فاکتور فرم XQD جایگزین شده است ، بنابراین با خرید این کارت ها پول خود را هدر ندهید.

·      XQD

XQD یک شکل جدید کارت حافظه بود که در سال ۲۰۱۰ توسط SanDisk ، Sonyو Nikon معرفی شد. از آنجا که مبتنی بر رابط PCI Express سریع است ، در مقابل کارت عای حافظه قبلی مقاومت کرد، بنابراین بلافاصله توسط انجمن CompactFlash برای توسعه انتخاب شد. اساساً ، XQD جایگزین CompactFlash و CFast به عنوان فاکتوری با شکل جدید شد، آن هم با ابعاد mm38.5 (عرض) * mm29.8 (طول) *mm 3.8 (ارتفاع) که از نظر ظاهری نسبت به کارتهای CompactFlash / CFast کوچکتر است و از نظر ساخت کارت بسیار مناسب تر از کارتهای SD و CF است، چون این کارتها از کارت SD متراکم تر هستند و هم چنین دیگر از پین های هم در ساختار شان استفاده نشده که به راحتی بشکند یا خم شود.

در بین سازندگان دوربین ،Nikon  اولین کسی بود که کارتهای XQD را با دوربین های Nikon D4 ، D4S ، D5 ، D850 ، D500 ، Z7 و Z6 خود با استفاده از اسلات های حافظه ای یک یا دوگانه XQD به طور استاندارد تنظیم کرد. اگرچه اولین کارتهای حافظه سریN از  XQD به ۱۲۵ مگابیت در ثانیه سرعت خواندن و ۸۰ مگابایت در ثانیه سرعت نوشتن محدود شده بود ، اما آخرین کارتهای سری G از XQD توانسته اند خیلی سریعتر به ۴۴۰ مگابایت در ثانیه سرعت خواندن و ۴۰۰ مگابیت در ثانیه سرعت نوشتن برسند.

خلاصه این که XQD سریع و توانمند است ، اما CFexpress جایگزین آن می شود.

·      CFexpress

در سپتامبر سال ۲۰۱۶ ، استاندارد جدید CFexpress اعلام شد که قادر به استفاده از ذخیره سازی NVMe با سرعت تقریبا ۲ گیگابایت در ثانیه است. اولین تکرار CFexpress از فاکتور شکل XQD استفاده می کند اما به میزبانی توانمند برای CFexpress احتیاج دارد. برخی از دوربین ها مانند Nikon Z6 و Z7 با وجود داشتن اسلات کارت حافظه سازگار با CFexpress در ابتدا تنها با پشتیبانی از کارت حافظه XQD عرضه شدند.

متعاقباً نیکون برای به وجود آوردن سازگاری CFexpress با این دوربین ها (نسخه firmware نسخه ۲٫۲۰) سیستم عاملی با بروز رسانی جدید را منتشر کرد و قول داد که سیستم عامل مشابهی را برای سایر DSLR های Nikon با کارتهای XQD منتشر کند. با توجه به فناوری موجود در کارتهای CFexpress ، آنها در آینده به استاندارد طلای اکثر دستگاه های رده بالا تبدیل خواهند شد.

خلاصه این کهCFexpress در حال حاضر سریعترین و قدرتمندترین قالب کارت حافظه در بازار است و احتمالاً یکی از گزینه ها برای عکسهای ثابت و دوربین های فیلمبرداری نسل آینده خواهد بود.

  • سایز کارت های حافظه

کارتهای حافظه در اندازه های مختلف در بازار عرضه می شوند. در حالی که کارتهای حافظه قدیمی به مگابایت محدود بودند ، اما کارتهای حافظه جدید نسبت به آن بزرگتر هستند و معمولاً در ۶۴ گیگابایت و اندازه بزرگتر نیز مشاهده می شوند. برخی از جدیدترین نسل از کارتهای حافظه ظرفیتی برابر ۵۱۲ گیگابایت را ارائه می دهند.

ظرفیت کارت حافظه معمولاً بالای هر کارت حافظه مشخص شده است و باید بتوانید به راحتی آن را پیدا کنید. اگر می دانید کارت شما چقدر ظرفیت دارد، واقعاً به چندین عامل بستگی دارد که عبارتند از: سبک عکاسی شما، رزولوشن دوربین شما، نوع فایلی که ثبت می کنید RAW یا JPEG . به عنوان مثال ، کارت ۱۶ گیگابایتی ممکن است برای یک عکاس پرتره که به طور انتخابی با دوربینی با رزولوشن متوسط ​​عکاسی می کند ، کافی باشد ، در حالی که یک عکاس حیات وحش که عکس های زیادی می گیرد ، یا عکاس منظره ای که از تصاویر پانوراما با وضوح بالا عکس می گیرد ، حتی ۶۴ گیگابایت هم استفاده می کند.

  • سرعت کارت های حافظه:

کارتهای حافظه همچنین می توانند در سرعت بسیار متفاوت باشند ، یا اینکه چقدر سریع می توانند اطلاعات را بخوانند و ثبت کنند. در این قسمت دقت کنید تا گیج نشوید زیرا رتبه بندی سرعت و نحوه مشخص شدن آنها تا حد زیادی با توجه به نوع کارت حافظه متفاوت است. در این بخش نگاهی خواهیم داشت که چگونه سرعت کارت حافظه در کارتهای حافظه SD ، CF و XQD / CFexpress مشخص می شود.

کلاس سرعت کارت های حافظه SD:

انجمن کارتهای SD راهی را برای تعیین سرعت کارت SD از طریق چیزی به نام “کلاس سرعت” یا Speed Class  ارائه کرده است ، که حداقل سرعت نوشتن متوالی که یک کارت حافظه می تواند ارائه دهد را نشان می دهد. علاوه بر این ، Bus Speed نیز وجود دارد ، که به طور معمول چیزی مانند “UHS” تعریف می شود. همچنین مشخصات کلاس سرعت UHS و کلاس سرعت فیلمبرداری وجود دارد که حداقل سرعت ثبت متوالی حتی بیشتر را تعریف می کنند. به جدول زیر دقت کنید:

همانطور که مشاهده می کنید از نظر حداکثر سرعت باس بین کارتهای UHS-I، UHS-II و UHS-III تفاوت زیادی وجود دارد. در حالی که کارتهای اصلی با سرعت ۲۵ مگابیت در ثانیه ارائه شدند، رابط باس UHS-I این سرعت را به ۱۰۴ مگابیت در ثانیه افزایش داد و UHS-II جدید توانست این پتانسیل را تا سرعت ۳۱۲ مگابیت در ثانیه سه برابر کند. جدیدترین استاندارد UHS-III بسیار جدید است و سرعت نظری حداکثر تا ۶۲۴ مگابایت در ثانیه را ممکن می کند.

درک این نکته ضروری است که کارتهای با سرعت بالا نیز به کارت حافظه ای احتیاج دارند که می تواند از آن سرعت باس پشتیبانی کند. به عنوان مثال ، اگر یک کارت حافظه را با یک رابط باس UHS-II خریداری می کنید ، مطمئن شوید که با اسلات کارت حافظه در دوربین شما UHS-II سازگار باشد ، یا انواع مشکلات مربوط به عملکرد و قابلیت اطمینان را تجربه خواهید کرد..

علاوه بر سرعت باس ، ممکن است کلاسهای سرعت دیگری را نیز پیدا کنید که روی کارتهای حافظه SD مشخص شده اند. بیایید بیش از اینها برویم:

ه


مه این ها گیج کننده به نظر می رسد، اینطور نیست؟ خوب ، این علائمی است که معمولاً در بسیاری از کارتهای حافظه SDHC و SDXC در آنجا پیدا خواهید کرد. بیایید نگاهی به یک کارت حافظه واقعی بیندازیم و ببینیم که چه اطلاعاتی می توانیم از آن به دست بیاوریم:

  1. ماکزیمم سرعت خواندن کارت:

این حداکثر سرعت خواندن متوالی است که کارت حافظه برحسب مگابایت در ثانیه (مگابیت در ثانیه) قادر است داشته باشد. لطفاً توجه داشته باشید که سرعت نوشتن به ندرت در کارتهای حافظه منتشر می شود و لازم است آن اطلاعات را در کتابچه راهنمای کارت حافظه یا مشخصات ذکر شده پیدا کنید. در این حالت حداکثر سرعت خواندن کارت SD  حدود ۳۰۰مگابایت در ثانیه است.

  1. نوع کارت حافظه:

شما همچنین باید بتوانید آرم های اختصاصی کارت SD را که روی برچسب های کارت حافظه وجود دارد، بشناسید. این که آیا کارت از نوع SD ، SDHC یا SDXC است یا خیر. در این مورد خاص ، یک کارت حافظه SDXC است.

  1. سرعت USH Bus:

سرعت Bus UHS نیز اغلب به طور مستقیم در برچسب های کارت حافظه منتشر می شود. اگر کارت UHS-I باشد ، فقط یک عدد رومی (I) را مشاهده خواهید کرد ، در حالی که اگر این کارت UHS-II باشد ، مانند تصویر بالا ، عدد رومی دو (II) را مشاهده خواهید کرد.

  1. کلاس سرعت SD:

این عدد نشان می دهد که کلاس سرعت کارت SD چیست. مانند موارد فوق ، تمام کارتهای SD مدرن باید حداقل با ۱۰ رتبه بندی شوند که حداقل سرعت نوشتن متوالی ۱۰ مگابایت در ثانیه را تضمین می کند.

  1. کلاس سرعت USH:

گذشته از سرعت  UHS Bus ، شما همچنین یک برچسب کلاس سرعت UHS پیدا خواهید کرد. در این مثال خاص ، با برچسب U3 ، می توانم ببینم که این کارت با حداقل سرعت نوشتن ۳۰ مگابایت در ثانیه رتبه بندی شده است.

  1. ظرفیت کارت حافظه:

ظرفیت کارت حافظه معمولاً در تعداد زیادی نمایش داده می شود. همانطور که در اینجا مشاهده می شود ، این کارت حافظه دارای ظرفیت کلی ۱۲۸ گیگابایت می باشد.

حالا که با مشخصات ظاهری یک کارت حافظه SD آشنا شدید، به سراغ کارت های CompactFlash می رویم.

کلاس های CompactFlashها:

متأسفانه ، سرعت و کلاس های کارت حافظه بسته به  فاکتور فرم مورد نظر شما متفاوت است. همانطور که در بالا توضیح داده شد ، کارتهای CompactFlash از باس موازی ATA / IDE استفاده می کنند و بنابراین رتبه بندی سرعت آنها تحت تأثیر حداکثر سرعت بالقوه رابط Ultra DMA ، دقیقاً مانند هارد دیسک های قدیمی تر است. در زیر یک جدول آورده شده است که خلاصه ۷ حالت مختلف Ultra DMA با حداکثر میزان انتقال مربوط به آنها است:

کارتهای CompactFlash از لحاظ فنی با سریعترین حالت Ultra DMA 7 محدود می شوند، بنابراین امکان توسعه سریعتر کارتهای CompactFlash در آینده غیرممکن است – آنها همیشه به حداکثر توان ۱۶۷ مگابایت در ثانیه محدود خواهند شد.

خوشبختانه خواندن کارتهای CompactFlash در مقایسه با کارتهای SD کمی ساده تر است:

  1. ظرفیت کارت حافظه:

ظرفیت کارت حافظه معمولاً در مقادیر بالا نمایش داده می شود. همانطور که در اینجا مشاهده می شود ، این کارت حافظه دارای ظرفیت کلی ۱۲۸ گیگابایت است.

  1. ماکزیمم سرعت خواندن:

این عدد نشان دهنده حداکثر سرعت خواندن است که کارت حافظه بر حسب مگابایت در ثانیه (مگابیت در ثانیه) قادر است داشته باشد. لطفاً توجه داشته باشید که سرعت نوشتن به ندرت در کارتهای حافظه منتشر می شود و لازم است آن اطلاعات را در کتابچه راهنمای کارت حافظه یا مشخصات ذکر شده پیدا کنید. در این حالت حداکثر سرعت خواندن کارت SD 160 مگابایت در ثانیه است.

  1. مینیمم سرعت نوشتن:

این حداقل سرعت نوشتن است که کارت حافظه می تواند تحویل دهد. همانطور که مشاهده می کنید ، این کارت ویژه تضمین می کند که حداقل ۶۵ مگابایت در ثانیه می تواند بنویسد یا به عبارتی ثبت کند.

  1. حالت Ultra DMA:

اکثر کارت ها حالت Ultra DMA خود را روی برچسب شان ذکر می کنند که نشانه ای از پتانسیل آن است. این کارت CF خاص از SanDisk دارای حالت Ultra DMA 7 است ، به همین دلیل می تواند به حداکثر سرعت ۱۶۰ مگابایت در ثانیه برسد.

در مقایسه با کارتهای مدرن حتی راحت تر قابل خواندن هستند. به عنوان مثال ، کارتهای CFast ، XQD و CFexpress اکنون سرعت خواندن و نوشتن را مستقیماً روی برچسب های کارت حافظه ذکر کرده اند ، بنابراین گذشته از اعداد و ارقامی مثل ظرفیت کارت حافظه و شاید سال تولید کارت حافظه ، دیگر لازم نیست نگران اعداد دیگری باشید که ممکن است نیاز است حتما آن ها را بدانید.

  • جدول مقایسه سرعت کارت های حافظه:

در زیر خلاصه ای از سرعت کارت های حافظه مختلف ، ورژن آنها و حداکثر سرعت نظری آنها آورده شده است. در جدول زیر فقط به مواردی اشاره کردیم که کاربرد بیشتری دارند:

همانطور که از جدول بالا مشاهده می کنید ، تنها دو استانداردی که شاهد به روزرسانی مداوم هستند SD و CFexpress می باشند. با این حال ، بر اساس آخرین مشخصات هر دو ، مشخص است که CFexpress قصد دارد از لحاظ حداکثر سرعت دارای نسبت به SD پیشی بگیرد.

  • برند های کارت حافظه و توصیه ها:

امروزه شرکت های بسیاری هستند که در زمینه تولید کارت حافظه فعالیت دارند. برخی از آنها واقعاً کارت حافظه را تولید می کنند ، در حالی که برخی دیگر از همان قطعات OEM استفاده می کنند و به راحتی برچسب های خود را در بالای آن قرار می دهند. برخی از شناخته شده ترین نام های موجود در این صنعت عبارتند از: SanDisk ، Lexar ، Sony، Samsung ، Transcend ، Kingston ، PNY Technologies ، Toshiba           ، Delkin ، ProGrade ، Verbatim و ADATA.

اگرچه در مورد خرابی مارک های کارت حافظه مختلف آماری گزارش نشده ، اما نظر شخصی من همیشه با SanDisk بوده است. احتمالاً یکی از گرانترین مارک های موجود همین SanDisk است، اما من هرگز ندیده ام که یک کارت حافظه از این برند خراب شود. من اکثر کارتهای SD از SanDisk Extreme Pro را دارم و همیشه کارتهای انتخابی من برای عکسهای مهم بوده اند. هم چنین کارتهای Lexar به طور کلی قابل اعتماد بوده اند ، اما من به دلیل خرابی های قبلی از کارت های SD آنها دور می کنم. کارت های Sony Samsung and هم اخیراً عالی بوده اند – سریع هستند و من هنوز هیچ خرابی را از آن ها تجربه نکرده ام.

این بود تجربیات من که مطمئنا با تجربیات شما متفاوت خواهد بود چون راهی که من رفته ام با شما یکی نبوده و این کاملا طبیعی است. همچنین لازم به ذکر است که مشخصات و ویژگی های یک کارت حافظه هر ساله تغییر می کند ، بنابراین اگر با یک مدل خاص مشکلی را تجربه کرده اید ، بدین معنی نیست که مدل بعدی به همان اندازه بد خواهد بود.

بر اساس تحقیقات من و تجربیات گذشته من ، میزان خرابی در بین تولید کنندگان کارت حافظه مختلف بسیار متفاوت است و معرفی یک برند به عنوان بهترین تقریبا غیر ممکن است. از بین همه برند هایی که معرفی کردیم، برای من مارک هایی مانند SanDisk ، Samsung  و Sony قابل اعتماد هستند.

  • سازگاری کارت های حافظه دوربین:

با وجود بسیاری از دوربین های جدید امروزی ، ممکن است تشخیص اینکه دقیقا از چه نوع کارتهای حافظه می توانند پشتیبانی کنند ، دشوار باشد. برخی از دوربین ها دارای یک محل کارت حافظه با مشخصات خاص هستند ، در حالی که برخی دیگر دارای محل کارت حافظه دوگانه هستند ، گاهی اوقات با مشخصات کاملاً متفاوت. به جدول زیر دقت کنید:

  • چگونه از یک کارت حافظه محافظت کنیم؟

بعد از تجربه تلخی که کارت حافظه ام را با مجموعه ای از عکس هایم از یک سفر گم کردم، تصمیم گرفتم چاره ای بیاندیشم تا دیگر چنین اتفاقی نیافتد. از دست دادن تصاویر از یک سفر طولانی مدت و که هزینه زیادی برایت داشته است، می تواند بسیار دردناک باشد. بعد از اینکه این اتفاق افتاد ، می فهمید که جنبه مالی آن اصلا مهم نیست، بلکه تلاش هایی که برای ثبت آن عکس ها کردید بیشتر آزارتان می دهد. اگر در هنگام مسافرت یا هر کجای دیگر، اقدامات لازم برای محافظت از عکس های خود را انجام دهید ، می توانید ترس از دست دادن خاطرات گرانبها و کارهای ارزشمند خود را نداشته باشید.

  1. از اطلاعات خود بک آپ بگیرید:

چه عکاس حرفه ای باشید و چه عاشق عکاسی ، نه تنها نسخه های موجود از اطلاعات تان بلکه اطلاعات جدیدی که هنوز به حافظه دائمی شما آسیب نرساند ، بسیار مهم هستند. من همیشه لپ تاپ / آی پد یا یک دستگاه ذخیره سازی با خود همراه دارم و روزانه از عکس ها و سایر اطلاعاتم Back up می گیرم. وقتی حرف از Back up می شود، منظور این نیست که پس از تهیه نسخه پشتیبان از عکس ها و آنها را از کارت حافظه تان حذف کنید. شما هرگز نباید داده ها را در یک مکان واحد نگه دارید ، زیرا هر وسیله ذخیره ای می تواند از کار بیفتد. بنابراین وقتی از عکسهای خود نسخه پشتیبان تهیه می کنم ، اصل را روی کارتهای حافظه نگه می دارم ، تا زمانی که با خیال راحت به خانه برگردم. فقط پس از کپی کردن همه تصاویر در فضای منزل و Back up  گرفتن از آنها ، کارت های حافظه را برای سفر یا کار عکاسی بعدی خود آماده می کنم.

شما به چندین روش می توانید از اطلاعات خود back up بگیرید. اگر دوربین شما به اسلات کارت حافظه دوگانه مجهز است ، می توانید دوربین خود را به گونه ای تنظیم کنید تا به طور همزمان در هر دو کارت عکس ثبت کند. شاید این کار به معنای هدر دادن یک کارت باشد، اما ایده خوبی است ، زیرا دو کارت حاوی تصاویر یکسان هستند. اگر داده ها روی یک کارت خراب شده یا یکی از کارت ها از بین رفته باشد ، در کارت دوم هنوز نسخه پشتیبان دارید. کارتهای حافظه ارزان هستند ، بنابراین اگر به عکاسی فیلمبرداری یا اکشن سریع نیاز ندارید ، چندین کارت کندتر داشته باشید که می توانید بصورت موازی از آنها استفاده کنید.

اگر دوربین شما به اسلات کارت حافظه دوگانه مجهز نیست ، یا اگر می خواهید داده های خود را در مکان دیگری هم back up  بگیرید، می توانید از یک لپ تاپ یا هارد های اکسترنال استفاده کنید. تهیه نسخه پشتیبان از عکس های خود در یک دستگاه دیگر همیشه ایده خوبی است. ام اگر دوربین خود را گم کنید ، یا اگر آن را در جایی جای گذاشتید، نمی توانید آن را بازیابی کنید؟

  1. کارت حافظه تان را نشانه گذاری کنید:

من معمولاً روی کارتهای حافظه خود را برچسب می زنم و اطلاعات تماسم  را بر روی آنها ارائه می دهم. اگر کارت حافظه شما جایی برای نوشتن ندارد ، کافی است یک برچسب باریک سفید را روی آن قرار دهید و شماره تلفن خود را روی آن بنویسید. اگر کسی کارت حافظه شما را پیدا کند ، حداقل اطلاعات تماس شما را برای تماس در اختیار خواهد داشت.

  1. از نگه دارنده کارت حافظه استفاده کنید.

    منبع : www.didnegar.com


یک دیدگاه بنویسید
5 + 2